باور نمیکنم رجزخوانی یک وسوسه باشد عشق من!

تمام بچه هایم... تمام شاگردانم...

این روزها که زمان می کذردُ هر روز احساس می کنم کسی در باد مرا فریاد می زند. و احساس می کنم مرا از عمق جاده ای مه آلود کسی صدا می زند...

                                                           - یک آشنای دور...!!! -

و آهنگ صدای آشنای او مثل عبور نور. ومثل صدای آمدن روز است...

                                                                     ـ آن روز که ناگزیر می آید...!!! ـ

 

نوشته شده در ۱۳۸٤/۳/٢۸ساعت ٢:٥۱ ‎ب.ظ توسط احمد! نظرات () |

Design By : Mihantheme