باور نمیکنم رجزخوانی یک وسوسه باشد عشق من!

تمام بچه هایم... تمام شاگردانم...

سلام محمدم...

 

دیگه فرق زیادی نمی کنه...

کسی...روزی، جایی سیب را از شاخه کنده و به تو عصیان رو آموخته...!!!

حال سیب سرخ در دست توست...

                   چیده و گاز زده...

حالا باید تا آخر دنیا را بروی...

                   با سیبی در دست...!!!

 

می دونم که می فهمی... بهش فکر کن...!!!

 

نوشته شده در ۱۳۸٤/٥/٢۱ساعت ۸:۱۸ ‎ب.ظ توسط احمد! نظرات () |

Design By : Mihantheme