باور نمیکنم رجزخوانی یک وسوسه باشد عشق من!

تمام بچه هایم... تمام شاگردانم...

سلام خوب من... سلام به همه کسانی که دنگی از وجود من داريد.... امروز من با تمام وجودم جودی ابوت را درک ميکنم...

من هر روز به بهانهای لز تو و برای تو من نويسم... بابا لنگ دراز من...!!! و تو هيچ وقت جواب نامه هايم را نمی دهی... ولی من هنوز منتظرم... در ايستگاه قطار تا تو بيايی و من برايت دست تکان دهم...!!!! فقط همين... فقط يک گذر...!!!

 

 

نوشته شده در ۱۳۸٤/٦/۱ساعت ٩:۳٢ ‎ب.ظ توسط احمد! نظرات () |

Design By : Mihantheme