باور نمیکنم رجزخوانی یک وسوسه باشد عشق من!

تمام بچه هایم... تمام شاگردانم...

امروز همان روز است... همان روز که عابران خمیده وقت ندارند تا لحظه ای سر بلند باشند و آفتاب را ببینند...

                                                                   – آفتاب در آسمان را!- 

 امروز همان روز است... همان روز که این قطار قدیمی در بستر موازی تکرار یک لحظه توقف کند...

                                                                    – بی بهانه!-

و چشم های خواب آلود طرح واژگون جنگل را در آب ببینند...

                                                امروز قرار بود همان روز باشد....

همان روزی که پرواز دستهای صمیمی می خواست در جستجوی دوست آغاز شود...

                                                                     ـ باز می گویم می خواست...!!!ـ

 

نوشته شده در ۱۳۸٤/۳/٢٩ساعت ۱:٢۳ ‎ب.ظ توسط احمد! نظرات () |

Design By : Mihantheme