باور نمیکنم رجزخوانی یک وسوسه باشد عشق من!

تمام بچه هایم... تمام شاگردانم...

آدم بعضی وقتا از خودش خيلی شاکی ميشه!!!

از خودش که داعيه لذت بردن از دنيا رو داره بعد خيلی ملاحظه ديگران رو می کنه!!!

بعضی وقتا فکر می کنم من که دنيا رو به .... م هم حساب نمی کنم جلوی بعضی آدما کم ميارم... آدمايی که نه فقط دنيا رو بلکه هيچ کس رو به.......!!!

به هر حال دوستشون دارم... نه به خاطر وبلاگشون... به خاطر خودشون!!! 

 حالا واسه ما هم فردا مثل اين بدبخت آقای لاری حرف درست نکنيد!!! (به خدا من تا حالا بغلشون نکردم!!!)

http://samedoostan.persianblog.ir/

نوشته شده در ۱۳۸٤/۱۱/٥ساعت ۱٠:٢۱ ‎ق.ظ توسط احمد! نظرات () |

Design By : Mihantheme